Bedankt voor uw belangstelling

Deze webstek ten gunste van de universele mensenrechten, de sociale kwaliteit en de vele VOORSPELBARE gevolgen van ons eigen bedreigde habitat, bevat sinds augustus 2017 geen relevante informatie meer (en wacht op een mogelijk nieuwe invulling ?!?). Er is mijns inziens, ook door onder andere dit grotendeels opgeheven `cyberhulp dot org initiatief´, de afgelopen decennia meer dan genoeg aandacht gevraagd voor het door vele machthebbers (gn), doelbewust doen afschaffen van de zogeheten `menselijke maat´. Het was helaas slechts aan dovemansoren gericht, met de nodige misère als voorspelbaar gevolg; de neo-liberale marktwerking werd welhaast `heilig verklaard´. Aanvullend (b)lijken ook nog eens nagenoeg ALLE zogeheten `tegenmachten´ volkomen buiten spel te staan. Dit allemaal straffeloos en indirect beschermd door onder andere het journaille, het College voor de Rechten van de Mens, de rechterlijke macht en door ex-politici die de scepter gingen zwaaien bij onder andere banken, DSM, de bouw, de GGD, het UWV en bijvoorbeeld het CBR.

Meerdere mensen en organisaties welke opkwamen voor bijvoorbeeld de mensenrechten, zagen hun strijd verloren gaan. Anno 2021 blijkt één der allerlaatste oprecht voor de samenleving strijdende politici, geniepig op een zijspoor te worden gezet. In het huidige Nederland, blijkt het voor de `politici´ niet eens meer mogelijk een fatsoenlijk kabinet te vormen, ondanks zelfs één der grootste crisissen ever. En voor jongeren is het niet meer vanzelfsprekend dat zij (mogen) opgroeien als zelfdenkende burgers. Het deugt allemaal echt voor geen (milli)meter …

Als gevolg van járenlang afbraakbeleid is bijvoorbeeld de zorg, de Belastingdienst en onder andere de politie volstrekt niet meer professioneel opgewassen tegen de hedendaagse uitdagingen. Burgers kunnen niet eens meer vertrouwen op een noodzakelijke medische behandeling, als men niet met covid-19 is besmet. Sowieso worden jongeren onredelijk gedupeerd door de falende corona aanpak; ALLES blijkt gericht op de belangen van de machtige ouderen en bejaarden. Jongeren zitten na hun studie bovendien opgezadeld met torenhoge schulden. En jonge werkenden zónder hoge opleiding, krijgen slechts een slaafs flexcontract. Huizen zijn voor veel starters onbetaalbaar en (spaar)geld van de burger wordt telkens minder waard. De paar rijken worden almaar rijker en de minder gefortuneerden krijgen de maatschappelijke rekening voor de kiezen. Aanvullend is het voor burgers die door de overheid worden gepiepeld, onmogelijk gemaakt om hun recht via de rechterlijke macht af te dwingen. Om nog te zwijgen over het kapot gemaakte eigen leefmilieu, waar de jongere generaties mee worden opgezadeld. Het falende beleid van volstrekt individualistisch handelende machten, om covid-19 te bestrijden, doet het vertrouwen in bijvoorbeeld een effectieve milieu aanpak natuurlijk danig verder slinken. Het zijn voorts keuzes van de oudere generaties machthebbers (gn), om bijvoorbeeld verslaafd te blijven aan fossiele brandstoffen. Et cetera³.

Als bewust kinderloze- en happy vijftig plusser, ben ook ik als het ware `gesensibiliseerd´ door de huidige neo-liberale samenleving. Om mijn financiën hoef ik mij momenteel bepaalt niet druk te maken, mijn pensioen is prima geregeld en ik heb een fijne job met een (immer relatief) vast contract bij een prima werkgever. Ik maak mij zelfs niet meer echt druk om bijvoorbeeld het gedoe binnen het Limburgse `bestuur´ en het falende journaille. Zou ik echter ruim dertig jaar jonger zijn en géén zwaar hartinfarct hebben gehad, dan zou ik ongetwijfeld horen bij een anarchistische groep die zich RADICAAL afzette tegen de huidige samenleving.

Dank voor ieders belangstelling en eventuele samenwerking !!!

Een naamgenoot Wilhelm Brasse heeft de véle toenmalige gruwelen vanuit het duivelse concentratiekamp Auschwitz vereeuwigd. En mijn grootouders en voorts mijn (wijlen) vader, oom en tantes hebben zich destijds in het Limburgse Heerlen, tijdens de Tweede Wereldoorlog, ingezet voor MENSEN die door toenmalige nazi’s werden onderdrukt. Mijn opa werkte tijdens de Tweede Wereldoorlog als leraar en later als directeur van een ULO-school. (Ook werd er trouwens, op een later moment, aan zogeheten `reizenden´ les gegeven, waar onder andere natuurlijk veel Roma- en Sinti kinderen gebruik van maakten). Joodse onderduikers (gn) in de regio Heerlen, werden tijdens de Tweede Wereldoorlog in het geniep voorzien van eten, kleding, et cetera. De nazi bezetting van Heerlen eiste uiteindelijk tientallen slachtoffers. Niet alleen Joden werden opgepakt en naar concentratiekampen gestuurd. Ook verzetslieden (gn) en zélfs mijnwerkers werden geëxecuteerd, omdat zij de nazi’s zouden hebben gedwarsboomd. Vier jaar lang hielden de toenmalige nazi’s ook Heerlen in een wurggreep door middel van angst, moord, verraad en dictatuur.   Let’s NEVER forget these facts !!!

Zelf zette ik mij in alle oprechte bescheidenheid, anno 2019, ruim twintig jaren actief in als ONafhankelijke verdediger van de universele mensenrechten. Menigeen is het pas de afgelopen jaren duidelijk geworden dat er óók in Nederland heel veel rechten van weerloos gemaakte burgers zijn geschonden. Dit met name door wederrechterlijk (overheids)beleid en vanuit diverse (overheids)instanties. Tegelijkertijd heb ik mij destijds ingezet om zonder aanziens des persoons, met name het TOENMALIGE Heerlen van diverse heroïne gerelateerde uitwassen te helpen verlossen. Dit laatste trouwens bepaalt NIET vanuit ook maar enige symphatie voor de stad Heerlen. Met uitzondering van enkele WOONwijken en voorts de Heerlense Woonboulevard, ben ik namelijk volstrekt NIET langer gecharmeerd van Heerlen.


Soms dient een ondankbare strijd die ogenschijnlijk niet te winnen lijkt, tóch gestreden te worden. Dit in het everlasting belang van een immer na te streven `balans´. Laat hierbij helder zijn dat IK nagenoeg alleen nog maar ONbezoldigd opkom voor mijn EIGEN belangen. Maar de les die mijn (wijlen) vader mij tijdens mijn jeugd leerde, om altijd TEGEN de waanzin van oorlogen te blijven strijden, zal ik niet veronachtzamen.